De eerste cliënt van het Larimer County Longview Behavior Health Center is een succesverhaal

Steffen Essen uit Loveland vertelt zijn verhaal over nuchterheid in de hoop anderen te inspireren om behandeling te zoeken

Steffen Essen reed vroeger om 7:30 uur 's ochtends in zijn pick-up naar de drankwinkel, terwijl de tranen over zijn gezicht stroomden. Wat triest is, zei hij, is dat hij niet als eerste in de rij stond.

“(De eigenaar) keek toe hoe ik stierf, één schutter tegelijk,” zei Essen, 51. 

De inwoner van Loveland, die zijn hele leven al in de stad woont, en zijn dierbaren, geloven dat hij weken van zijn dood verwijderd was toen hij op 2 december 2023 voor het eerst moest wachten tot de deuren opengingen van het door belastingbetalers gefinancierde crisiscentrum voor geestelijke gezondheid in Larimer County.

Met de hulp van een looprek, omdat hij vanwege ernstige gezondheidsproblemen niet eens zijn initialen kon schrijven, ging hij de Acute zorgfaciliteit op de campus van Longview om 8 uur 's ochtends en zei dat hij nuchter wilde worden. Dit maakte hem de eerste cliënt die werd toegelaten tot het ultramoderne crisis-, geestelijke gezondheids- en middelenmisbruikdienstencentrum dat wordt gefinancierd door Het 20-jarige belastinginitiatief voor gedragsgezondheid van Larimer County.

Deze keer liep Essen op eigen houtje en keerde op 2 december 2024 terug naar Acute Care – het eerste jubileum van de instelling – met zijn muntje van een jaar nuchterheid in de hand. Hij wilde het delen met het SummitStone Health Partners-team in Longview als teken van zijn diepe waardering.

"Ik ben een voorstander van Longview", aldus Essen, die het grootste deel van zijn volwassen leven heen en weer ging tussen periodes van afkickklinieken en periodes van nuchterheid.

“Niets werkte, en dit werkte.” 

'Ik ben nooit een barman geweest'

Middelenmisbruikstoornis, of verslaving, discrimineert niet op basis van leeftijd, ras, spiritualiteit of inkomen. Essen is een van de ongeveer 40.3 miljoen mensen van 12 jaar en ouder die naar verluidt een middelenmisbruikstoornis hebben in de VS, nationale gegevens tonen. 

De ziekte is behandelbaar, maar brengt vaak complexiteit en ontberingen met zich mee voor de mensen die eraan lijden en hun omgeving.

Essen was misschien 7 jaar oud toen hij zijn eerste alcoholsmaak kreeg. Dorstig van het hakken van brandhout tijdens het kamperen met zijn vader, oom en broer in Rangely, Colorado, kon hij het water niet bereiken en pakte wat hij toen nog niet wist dat het wijn uit een doos was. Het was vies, maar hij dronk meer.

Hij groeide op op het platteland, tussen Loveland en Berthoud – koeien melken voor en na school, gras maaien om wat geld te verdienen en in zijn late tienerjaren rodeo spelen. Hij en zijn reisgenoten reden 1,000 mijl en kropen uitgeput op een stier om te strijden, dus er was geen plaats voor drinken of drugs. Ze gebruikten ibuprofen en Tylenol om hun pijn te verdoven. 

"Ik weet veel over koeien, paarden, veeteelt en landbouw", zei Essen trots, gekleed in een grijs-wit overhemd met parelmoeren knopen en bruine cowboylaarzen die net zo verweerd waren als zijn handen. 

Hij was nooit een "barman", maar begon met het drinken van een biertje, en toen twee, en toen vier bij het avondeten na zijn werkdagen van 12 tot 14 uur, ergens in zijn late 20 tot vroege 30. Hij wist dat hij een probleem had toen hij niet kon stoppen. Het stond in de weg van werk en relaties, inclusief met zijn inmiddels ex-vrouw.

“Ik ben gewoon gekaapt. Er zijn zoveel mensen die gekaapt worden door alcohol,” zei Essen, die “veel wrok” heeft tegen de substantie. “Het was niet mijn god, maar mijn meester.” 

Essen verontschuldigde zich vaak omdat hij in maart 2025 even had gepauzeerd om zijn verhaal te vertellen. Zijn lichtblauwe ogen lichtten op als hij vanuit het raam van Longview naar het westen kijkt, richting de vuilstortplaats van Larimer County, waar vrachtwagens heen en weer rijden over het stoffige landschap. 

Hij heeft het syndroom van Wernicke-Korsakoff, een ernstige hersenaandoening die meestal, maar niet uitsluitend, wordt geassocieerd met chronisch alcoholmisbruik en ernstige alcoholverslaving. Hij heeft moeite om zich lange periodes uit zijn leven te herinneren en neurologische symptomen hebben het voor hem moeilijk gemaakt om normaal te leven. 

Zijn 40-er jaren waren een waas van nuchtere periodes en een draaideur van regionale behandelcentra, gekenmerkt door bijna-doodervaringen – van coma's tot auto-ongelukken. Zijn zus en zwager, zijn "heel aardige" buren en een team van gedragsdeskundigen vochten de hele tijd om hem hulp te bezorgen. 

"Ik zou ook zeggen dat Remi je in leven heeft gehouden", zei Jamie Powell, een erkende verslavingsadviseur, erkende klinisch maatschappelijk werker en programmabegeleider voor SummitStone Health Partners, dat een contract heeft voor diensten in de Acute Care-faciliteit op de campus van Longview. 

Essen straalt bij deze beoordeling en is het eens met zijn therapeut en huisdier Remi, de abrikooskleurige standaardpoedel die hij als puppy adopteerde. Remi is sinds die dag in 2019 niet alleen gegroeid in aanzien, maar ook in verbondenheid met de man die hij beschermt in zijn rol als Essens hulphond. Maar meer dan dat, ze zijn "beste vrienden", die overal naartoe gaan en alles samen doen.

De 'magische combinatie' die werkte 

De Acute Care-faciliteit op de Longview-campus heeft weinig gelijken in het hele land. Het vertegenwoordigt een uniek, publiek-privaat partnerschap tussen Larimer County en de langdurige non-profitorganisatie SummitStone Health Partners, die een contract heeft om diensten te verlenen.

Gelegen tegen de heuvels, tussen Loveland en Fort Collins, is het 24 uur per dag, zeven dagen per week, 365 dagen per jaar geopend voor mensen van alle leeftijden. Spoedeisende hulp voor gedragsgezondheid, ontwenningsmanagement, crisisstabilisatie, fitnesscentrum, apotheek en meer – Longview biedt het allemaal op één plek.

Toen de zaken van kwaad tot erger gingen, werkten Powell en Essens buren samen om hem naar Longview te krijgen. Eén buurman zorgde voor Remi – een barrière voor velen die behandeling zochten – en een andere, Dennis, reed Essen naar de instelling. 

Essen was in het verleden afgewezen door andere behandelcentra vanwege zijn ernstige medische aandoeningen, maar de Acute Care-faciliteit was ontworpen om anders te zijn. Onder leiding van vernieuwers in hun respectievelijke vakgebieden hanteert het Acute Care-team een ​​geïntegreerde benadering om voor het lichaam, de geest en de ziel van elke cliënt te zorgen. 

Verpleegkundigen, huisartsen, therapeuten, verslavingsdeskundigen, peer specialisten, apothekers en meer werken samen om een ​​hoger niveau van zorg te bieden dat voorheen niet op één plek in Noord-Colorado beschikbaar was. Longview had die dag in december 2023 een plek voor Essen. 

Madi Montes, supervisor van het klinische programma van SummitStone, gediplomeerd verslavingscounselor en gediplomeerd klinisch maatschappelijk werker, deed die ochtend de beoordeling van Essen en nam hem op in de afdeling ontwenningsbehandeling. 

Op 28 maart 2025 zag ze Essen voor het eerst sinds hij uit de zorg was ontslagen, als onderdeel van dit verhaal. Ze kwamen samen om het bewustzijn van middelenmisbruik en de kracht van behandeling te vergroten.

"Wij krijgen dat niet te zien en kunnen de deur voor onszelf sluiten", zei Montes over haar en zoveel andere professionals in de gedragsgezondheidszorg die mensen in hun moeilijkste momenten zien, maar niet weten hoe het afloopt nadat ze hun zorg hebben verlaten.

"Het was inspirerend voor ons", vertelde ze aan Essen, voor het team van SummitStone-medewerkers dat er in december 2024 was toen hij terugkwam met zijn nuchterheidsmunt. "Het was zo'n krachtig verhaal, niet alleen voor mij, maar voor alle medewerkers om te horen."

"Het was ook voor mij inspirerend", zei hij. 

Powell, die opgroeide in de gemeenschap en altijd een hulpverlener is geweest, vindt het oneerlijk dat middelenmisbruik wordt gestigmatiseerd "in tegenstelling tot andere chronische aandoeningen". Verslaving, zei ze, discrimineert niet; het is overal.

De sleutel, zei ze, is dat elke persoon de "magische combinatie" vindt die het beste werkt voor hun behandeling. Voor sommigen kan dat zijn dat ze eerst zorg krijgen bij Longview, gevolgd door deelname aan een 12-stappenprogramma; peer support; of individuele, groeps- of gezinstherapie naast voorgeschreven medicijnen om hunkeren te beheersen.

"Ik geloof er absoluut in dat herstel voor iedereen mogelijk is", zei ze.

Essen zei dat hij streng voor zichzelf is en vaak praat over persoonlijke verantwoordelijkheid. 

"De problemen in je leven zijn door jezelf veroorzaakt. Dat moet je toegeven," zegt hij, terwijl hij over Remi's licht kalende hoofd krabt. 

Powell zit aan de andere kant van de tafel en zegt: "Ik wil hier gewoon tegenin gaan. Dit is een ziekte. Je hersenen vertelden je dat je ze nodig had om te overleven, net als lucht." 

Het is geen morele of karakterfout, voegt ze toe. 

Essen knikt en de twee lachen hartelijk om hun meningsverschil, wat bewijst dat er vertrouwen tussen hen is ontstaan. 

“Dat is onderdeel van herstel,” zegt Powell. “Leren om van jezelf te houden, jezelf te vergeven en verder te gaan.” 

In het voorjaar van 2025 moet Essen voor de rechtbank van Larimer County verschijnen voor juridische kwesties die verband houden met alcoholgebruik in het verleden. Hij is bereid en bereid om de consequenties van zijn daden te accepteren, zei hij, en zijn reis voort te zetten, wat er ook gebeurt. 

“Ik wil leven. Wat ik er nog van over heb, wil ik nuchter houden.”